Kinderportret, maar dan anders

Marte is mooi en staat vastberaden voor mijn lens. Heerlijk vind ik het, die onbevangenheid van kinderen. Hen fotograferen en tonen zonder ze in een doosje te plaatsen. Vrij, als een zelfstandig individu, in al hun puurheid. Meer foto’s: portrait

Achterpoort naar Petra

Voor Pasar trekken journaliste Sara Bosmans en ik naar Jordanië. Dor en droog, maar indrukwekkend landschap. Sara opent haar reisverslag met volgende woorden: ‘Een wonder moet je verdienen. Wie oog in oog wil staan met een van de zeven machtigste menselijke werken ter wereld, mag daar ook wat voor doen. Petra is een van de zeven moderne wereldwonderen. De moeilijkste maar mooiste manier om er te komen? Al wandelend, over The Back Way. Een achterpoortje voorbehouden aan moderne ontdekkingsreizigers en avontuurlijke meerwaardezoekers.’ Dankbaar dat ik deze fantastische reis mocht meemaken. Meer foto’s: around the world

lissabon met seppe

April 2018. Twee maanden voor hij grote broer zal worden, mag Seppe mee op reportage. Naar Lissabon en Cascais aan de kust, prima bestemming met kinderen. Een bruisende stad gevuld met cultuur, moois en lekkers om daarna uit te waaien, fietsen en wandelen in Cascais. Meer foto’s: around the world.  

the gentlemom – mama zijn zonder schone schijn

Een boek mogen maken vanuit je buikgevoel. Carte blanche krijgen van je uitgever Geert Cortebeeck en onze teksten die zorgvuldig werden nagelezen en bijgeschaafd door Barbara Ceuleers van Uitgeverij Horizon. Een fantastische vormgeefster Elvire Delanote die zich geëngageerd heeft  ons oh zo persoonlijke verhaal in de mooiste vorm te gieten. Het overkwam mijn partner in crime Kirsten Ginckels en mezelf. Lezingen en vele warme ontmoetingen kwamen er uit voort. Twee jaar geleden, als kers op de taart, mochten we signeren op de Boekenbeurs. The gentlemom – Mama zijn zonder schone schijn. Een eerlijk boek geschreven uit onze persoonlijke ervaring als jonge mama’s. Met alle mooie momenten, maar ook de donkergrijze wolken. Het boek is nog steeds verkrijgbaar in de betere boekhandel.  

Boek Stof voor durf-het-zelvers 3

Blogsters Griet De Smedt (emmaenmona.blogspot.be) en Annick Verschueren (myminiemie.blogspot.be) sloegen hun creatieve handen in elkaar voor een prachtig project. Een boek voor durf-het-zelvers die graag naaien, breien en handwerken. Blij dat ik deel mocht uitmaken van hun geweldige team. Dit zijn enkele foto’s, voor meer beeld, tips en de mooiste zelfgemaakte kleding zal je hun boek moeten openslaan.  

COME AS YOU ARE ll

Hier zijn ze dan. De vrouwen die ik mocht fotograferen voor COME AS YOU ARE. Zo mooi hoe ze één voor één voor mijn lens zijn komen staan, zoals ze zijn. Dat is niet evident. Zeker niet in een maatschappij waar slank, gelukkig en hip de norm lijken te zijn. We vergeten te kijken naar ons totaalpakket. Hoe we in het leven staan, de keuzes die we maken, hoe we met anderen omgaan, wat we willen en kunnen. Dat komt allemaal bovenop ons uiterlijk, maar we worden vaak gereduceerd tot een maat, een cup en een snit. #getreal want niets is mooier dan onze veelzijdigheid. Mijn dank aan hen is groot: Jozefien, Evi, Celia, Marie, Kelly, Lore, Audrey, Ellen, Stefanie, Valerie, Hilde, Barbara, Kathleen, Greet, Cindy, Saar, Catherine, Linda, Sofie, Griet, Maria, Britt, Sarah, Annelies en Annemie.

come as you are l

Een serre. Een houten constructie, wit geschilderd. Zacht, zo natuurlijk mogelijk van licht. Een vrouw. Nee, meerdere vrouwen. Verschillend, maar allemaal mooi. Puur. Voor mijn lens, no nonsens. Zoals ze zijn. Zoals ze op dat moment in hun vel zitten. Ja, zoiets mag het worden. COME AS YOU ARE Soms moet je gewoon springen. Dat is wat ik met dit project doe. Springen. Geen idee welke kant ik opga, maar de beelden dwalen al jaren rond in mijn hoofd. Nooit heb ik tijd gemaakt om aan deze eigen portrettenreeks te werken. Altijd in opdracht van of te druk of niet durven. Want zit iemand hier op te wachten? Blijkt dat ik er zelf heel hard op zit te wachten. Dit project is er gekomen uit goesting. Ermee bezig zijn, maakt me blij. Zin om vrouwen te tonen zoals ze zijn. Doen aan Positive Body Image. Te vaak wordt bepaald hoe we er zouden moeten uitzien, terwijl we gewoonweg zoveel meer kunnen en niet alleen maar ‘eruitzien als’. Jammer, maar de realiteit is dat het ons dagelijks in het gezicht wordt gesmeerd. Het in hokjes stoppen. Lijntjes en putjes worden vakkundig weggewerkt in Photoshop. Er wordt gekeken en vergeleken. Terwijl er niets zo mooi en interessant is als diversiteit. In lijven, denken en kunnenSchoonheid zit in zoveel meer dan een maatje mager en een glad gezicht. Uiteindelijk is toch het allerbelangrijkste wat we doen, voor wie we het doen en dat het ons gewoonweg blij maakt en betekenis geeft. Als fotograaf en als vrouw ligt dit thema, de focus op het lichamelijke met alle gevolgen vandien, me nauw aan het hart. We spreken over menselijkheid, over jouw en mijn zelfbeeld. Ons zelfbeeld. Hoe we betekenis geven aan dit leven dat trouwens veel te kort is om niet te genieten van alles wat we wél hebben. Daarom deze oproep: Kom, als je daar zin in hebt, voor mijn lens staan. Gewoon. Zoals je bent. Laten we tonen wat schoonheid echt is. Vier vrouwen zijn jullie voorgegaan. In die mooie serre mocht ik hun portret maken. Jozefien Daelemans (hoofdredactrice Charlie Magazine), Evi Renaux (auteur en copywriter), Marie Joossens (vriendin) en Celia Ledoux (schrijfster). Wanneer: zaterdag 3 juni; tussen 9u – 16u Waar: Beroepsschool Sint-Jozef, Ebergiste De Deynestraat 1, 9000 Gent. Met dank aan directeur Gert Naessens voor het openstellen van de serre, de perfecte locatie voor mijn foto’s. Liefs, Ellen
   

onverwachts

Een vriendin vraagt me of ik enkele foto’s van haar wil maken. Voor een project waar ze aan werkt. Dus staat ze op een zonovergoten dag voor mijn lens. Het is leuk, voelt comfortabel en naast het fotograferen wordt er ook veel gepraat én gelachen. Nadien bekijken we samen de beelden en zit er een verrassing tussen. Eén van de keren dat ze in de lach is geschoten, heb ik de ontspanknop ingedrukt. En dat is dan de mooiste uit heel de reeks. Love it.

Tijd voor een feestje

Een fotoshoot met kinderen is alsof ik middenin een mixer zit, maar ik word er altijd vrolijk van. Deze keer heeft Eva van Goldfish.be een feestje georganiseerd om haar prachtige communie outfits in de schijnwerpers te zetten. Meer foto’s van deze flashy shoot vind je bij ‘little people’. De kleurrijke tafel vol bloemen en ander moois is van By Gaspard. Geen feestje zonder ballonnen, dus daar hebben de toffe madammen van Prep-Your-Party voor gezorgd.

Adembenemend mooi ben je.

Augustus 2016. Voor VAB Magazine reis ik naar Noorwegen. De invalshoek is het in beeld brengen van familie activiteiten zoals raften. Maar er is zoveel meer. De natuur doet me meer dan eens naar adem happen, vooral tijdens één van de mooiste hikes ter wereld, de Besseggen Ridge in het Nationale Park Jotunheimen. Met rustpauzes ( én foto-stops ) zijn journaliste Marie en ik bijna tien uren onderweg geweest. Soms is het klimmen op handen en voeten, maar die pittige momenten wegen niet op tegen de ruwe en pure natuur die we te zien krijgen. De ochtend van ons vertrek voel ik kriebels in mijn buik, zenuwen. Het is niet zo dat er een doorwinterde hiker in mij schuilt, dus het vooruitzicht op een trektocht van minstens 7 uren heeft me wel wat stress bezorgd. Maar de schoonheid van de natuur heeft me telkens die tweede adem doen vinden. National Geographic telt de Besseggen Ridge bij de 20 mooiste hikes ter wereld met als kers op de taart het zicht op een dunne, rotsachtige bergrug tussen het groenige Gjende meer en het hoge Bessvatnet meer. Elk jaar zijn er 30.000 mensen die de tocht ondernemen. Zet dit dus alvast maar op je bucketlist. Ooit wil ik deze trektocht opnieuw doen … met man- en zoonlief. Dat is een steeds terugkerend gevoel wanneer ik reis. Alles wat ik zie en voel wil ik delen met hen, maar ik krijg die intensiteit van een bepaald moment maar moeilijk uitgelegd. Zelfs in een foto is dat niet makkelijk. Omdat er telkens ook emoties zijn. Geuren, het gevoel van de wind langs mijn gezicht wanneer ik bijvoorbeeld op de top van een berg sta. Het is een ervaring van het moment en deze hike is er eentje die ik lang zal koesteren. Noorwegen, I’ll be back. Meer foto’s van Noorwegen vind je bij ‘around the world’.

Stilte. De ervaring van geen enkel geluid.

Stilte is een luxe geworden waar ik op tijd en stond enorm naar verlang. Of dit gepaard gaat met ouder worden of het feit dat er een turbulente kleuter in huis rondloopt, weet ik niet, maar het lijkt of ik me er vroeger veel minder bewust van was. Nu betekent het soms gewoon de radio uitzetten in de auto. De dampkap stilleggen tijdens het koken. Het raam sluiten wanneer er ergens in de straat geboord en geschuurd wordt. Dat ervaar ik als rust, hoewel het eigenlijk dan nog niet helemaal stil is. Er was een tijd dat ik kon studeren op de beats van stubru. Nu moet het muisstil zijn als ik een boek lees of ik moet elke paragraaf meermaals lezen om de woorden te laten doordringen.  Het is pas op uitzonderlijke momenten in (adembenemende) natuur tijdens het reizen, dat ik totale stilte ervaar. Op een berg in Noorwegen of aan de rand van de Grand Canyon is er een geluidloosheid waar ik, tja, stil van word … Een sereniteit die deugd doet. De wereld die even stil lijkt te staan. Enkel wanneer ik mijn hoofd een kwartje draai, hoor ik een zacht ruisen van de wind. Puur. Hoe meer stiltemomenten ik opzoek en ervan geniet, hoe meer ik bepaalde geluiden apprecieer en er zelfs van ga houden. Seppes ademhaling wanneer hij slaapt. De ritmische cadans van mijn loopschoenen tijdens het joggen. Een topnummer waarbij ik dan ook nog eens luid meezing. Luisteren naar iemands mooie stem. Een potlood waarmee getekend wordt, echt, ik hoor dat graag. Filmmuziek, popcorn die popt, de zee, een goed interview op de radio, heerlijk om naar te luisteren… x Ellen Foto’s: Marie Monsieur (dankjewel lieve Marie voor de mooie beelden)  

When she is quiet

There is a reason

She is sorting through

All the chaos in

Her head …

And all the madness

In her heart .

(Quote gevonden op Pinterest)

   

On the road in een Vintage VW busje

In juli mocht ik samen met Jesse en Seppe door Nederland tuffen in een vintage VW busje. We logeerden er op prachtige natuurcampings, trokken onze schoenen uit voor een blotevoetenwandeling en gingen op avontuur in het Kabouterbos. Deze maand lees je er alles over in Pasar waar ik voor het eerst zowel de foto’s als de tekst zelf mocht verzorgen.

Jax en Oscar

Zelf heb ik een vierjarige kleuter rondlopen dus de wereld van de mini mensjes is voor een groot deel mijn leefwereld. Ik heb ze dan ook ontzettend graag voor mijn lens staan. Onlangs maakte ik een reeks portretten van de broertjes Jax en Oscar. Volgens hun mama Cindy vaak ‘double trouble’, maar voor de camera waren het echte schatjes. Als je zin hebt in een reeks foto’s van je koters, mag je me altijd contacteren.

sara en haar vogels

Dankzij mijn job heb ik al veel mensen voor mijn lens gehad. Ik luister graag naar hun verhalen, naar wat hen bezighoudt. Sommige gezichten en verhalen kruipen onder mijn huid, blijven hangen. Soms vraag ik me jaren later af hoe het met hen zou zijn. Dit is Sara, iemand die zich inzet voor de opvang en het welzijn van vogels. Ik vind dat hartverwarmend, hoe iemand zich helemaal voor iemand anders, mens of dier, kan inzetten. Dit beeld heb ik enkele jaren terug gemaakt voor het weekblad Flair.

Kidsfashion

Wanneer ik op zoek ga naar toffe kleding voor Seppe, kom ik meermaals op dezelfde webshops terecht. Ik vond het niet altijd makkelijk om voor een jongen de coolere outfits samen te stellen, maar nu ik enkele merkjes in de armen heb gesloten, moet ik me vaak inhouden. Ik combineer graag basics uit de grotere ketens (wegens budget) met de coolere stuks van mooie merken. Al enkele keren heb ik met Eva van Goldfish.be mogen samenwerken. Haar winkel, in Mechelen én online, is een echte heaven voor kidsfashion. Het resultaat kan je bekijken bij ‘little people’.

Siberian Express

14 tot 23 mei 2016. Journaliste Marie Monsieur en ik mogen mee met de trein Tsarengoud. De naam alleen al beloofd veel moois. Twaalf dagen op reportage, van Moskou naar Ulaanbaater, Mongolië. De reis loopt eigenlijk verder tot in Peking, met een bezoek aan de Chinese Muur, maar wij keren vroeger terug. Ooit kom ik weer, want een wandeling langs de Chinese Muur staat op mijn bucket list. Het beloofde een unieke trip te worden en dat was het ook. In september lees je er alles over in VAB Magazine. Er staan meer foto’s van deze reis in ‘around the world’.